ခရီးသြားလာျခင္းသည္ တစ္ခ်ိန္ တစ္ခါက နယ္သစ္၊ ေျမသစ္၊ ရွာေဖြသူမ်ား၏ အလုပ္ျဖစ္၏။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္တြင္ သုေတသန စူးစမ္းရွာေဖြသူမ်ား၏ အျပဳအမူ ျဖစ္လာသည္။ ယခုအခါ အနားယူျခင္း၊ အပန္းေျဖျခင္း၊ ပတ္ဝန္းက်င္ အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္ေစရန္အတြက္ ခရီးထြက္ၾက၏။
 
 နယ္ေျမအသစ္၊ ပတ္ဝန္းက်င္ အသစ္သည္ လူတို႕ကို မည္သို႕ေသာ ခံစားမႈမ်ား ျဖစ္ေစသနည္း။ မျမင္ဖူးေသာ အေရာင္အတြဲအစပ္မ်ား ျမင္ရသည္။ ဆိုလိုသည္မွာ အေရာင္မ်ား ဖြဲ႕စည္းမႈျဖစ္သည္။ အေရာင္တစ္ခု၏ လႊမ္းမိုးမႈႏွင့္ က်န္အေရာင္မ်ားက အေထာက္အပံ့ေပးမႈ ျဖစ္သည္။
 
 စားေသာက္မႈပံုစံေျပာင္းသြား ျခင္း၊ ကြဲျပားျခင္းသည္ တစ္မူဆန္း သစ္ေသာ ခံစားမႈကို ရရွိႏိုင္၏။ ေန ထိုင္မႈ၊ ဝတ္စားမႈသည္လည္း ယဥ္ေက်းမႈ ပံုုစံတစ္ခုကုိ ေဖာ္ျပသည္။ မတူညီျခင္းကိုေတြ႕ရွိခံစားရ၍ အပန္း ေျဖျခင္းတစ္မ်ဳိးလည္းျဖစ္ေစသည္။
 
 ပထဝီဝင္အေနအထားသည္ လူတုိ႕၏စိတ္အေထြေထြကိုပါ ေျပာင္း လဲႏိုင္သည္။ ေတာေတာင္ထူထပ္၊ သစ္ေတာမ်ား က်ယ္ျပန္႕သည့္ ဝန္း က်င္သည္ ေအးခ်မ္းေသာခံစားမႈ ကုိရရွိႏုိင္သကဲ့သို႕ ထိုဝန္းက်င္၏ဝတ္ ဆင္စားေသာက္မႈသည္ သ႑ာန္တစ္ ခုကိုေဖာ္ျပတတ္၏။
 
 သစ္ပင္၊ ေတာေတာင္မရွိ၊ က်ယ္ျပန္႕ေသာ လြင္ျပင္၊ ပူျပင္းေသာ ေနအပူရွိန္ ေအာက္၌ သက္ရွင္ႀကီး ျပင္းရေသာ လူတို႕၏ စိတ္ေနသဘာဝ ႐ုပ္သဏၭာန္ျဖစ္ေပၚမႈ၊ ခႏၶာကိုယ္ တည္ေဆာက္ထားမႈသည္ ထူးျခားေန ေပမည္။ ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံျခင္း အေလ့အက်င့္မ်ားပါ သိလာမည္ ျဖစ္ ၏။
 
 ပတ္ဝန္းက်င္၊ ေတာေတာင္ေရ ေျမ၊ ရာသီဥတုသည္ လူတို႕၏အမူ အက်င့္သာမက စိတ္ေနစိတ္ထားကို ပါ ေျပာင္းလဲေစသည္။ ယင္းအရာ မ်ားသည္ ဗီဇစိတ္ထဲအထိ အျမစ္ တြယ္ေနတတ္၏။ ကြဲျပားျခားနား ေသာဝန္းက်င္ တစ္ခုလံုးေျပာင္းလဲ၍ ေနထိုင္ေသာ္လည္း လက္ေတြ႕ဘဝ၌ မၾကာမီလိုက္ေလ်ာညီေထြ ျဖစ္တတ္၏။ သို႕ေသာ္ အျမစ္တြယ္ေနေသာ ဗီဇစိတ္က ယခင္ေနရာအေဟာင္း သို႕မၾကာခဏ ေခၚယူတတ္၏။
 
 ခရီးသြားလာျခင္းသည္ ျပင္ပ ႐ုပ္ဝတၴဳမ်ား၏ အေပၚယံ အေျခအေနကို ႐ုတ္ျခည္းေတြ႕ႏိုင္သည္။ အတြင္း၌ နစ္ျမႇဳပ္ေနေသာ မူလအေျခအေနကို သိရန္ လူအမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ရသည္။ သူတို႕အစားအစာစားရသည္။ သူတို႕ ပြဲလမ္းသဘင္ကို တက္ေရာက္ရသည္။ ယင္းအရာမ်ား အားလံုးသည္ ေဒသတစ္ခု၏ မူလဇာစ္ျမစ္ကို မသိမသာ လွစ္ဟျပတတ္သည္။
 
 အရာရာအေပၚ စူးစူးစိုက္စိုက္ အေလးထားရမည္ဟု ဆို႐ိုးစကားရွိ ပါ၏။ ထိုသို႕အေလးထားမွ စူးစိုက္မွ ထိုလုပ္ကိုင္ေသာအလုပ္၊ စကား၊ စာေရးျခင္းတို႕သည္ ေျပာင္ေျမာက္လာသည္။ တိုးတက္လာမည္။ ေအာင္ျမင္မည္ ဟုဆိုႏုိင္ပါ၏။
 
 သုိ႕ေသာ္ တစ္စံုတစ္ခုႏွင့္ပတ္သက္၍စြဲလမ္းျခင္း ဆိုသည္မွာ အေလးထား၍ စူးစိုက္၍ျဖစ္သည္။ ထိုမွ တစ္ဆင့္ စိတ္အတြင္း၌ အျမစ္တြယ္သြား ႏုိင္ပါ၏။ စူးစိုက္ျခင္း၊ အေလးထားျခင္းသည္ ႐ႈေထာင့္တစ္ခု၌ ေကာင္းပါ၏။
 
စြဲလမ္းျခင္းသည္ ပူေလာင္ေစသည္။ အျမစ္တြယ္ေနေသာ အရာမ်ား ဆိုသည္မွာ ဆူးမ်ားျဖစ္သည္။ ဆူးကိုဖယ္ရွားရန္ တစ္နည္းသာ ရွိပါ၏။ ဆူးကို ဆူးႏွင့္သာ ထြင္ႏိုင္သည္မွာ သာဓကျဖစ္၏။
 
 သဘာဝအရ၊ ယဥ္ေက်းမႈအရ၊ ပတ္ဝန္းက်င္အရ ဆူးေနေသာဆူးကုိ ထုတ္ပစ္လိုက္မည္ ဆိုပါက သုိ႔မဟုတ္ ထုတ္၍ရမည္ဆိုပါက ... လူမ်ားကြဲျပားမႈ၊ ျခားနားမႈတို႔သည္ ရွိပါမည္လား....။