14-12-2017
HOME
ABOUT US
CONTACT US
  Untitled Document
Categories
Untitled Document
Untitled Document
ေဒသတြင္း သတင္းစံု
ျမန္မာ-အိႏိၵယခ်စ္ၾကည္ေရး လမ္းမႀကီးျဖစ္သည္႕ ကေလးဝ-တမူးလမ္းပုိင္းရွိ တံတား ၆၉ စင္းကုိ အိႏိၵယႏုိင္ငံမွ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၆ဝ အကုန္အက်ခံတည္ေဆာက္ေပးမည္
This Week’s COVER
ဂ်ာနယ္ အမွတ္စဥ္ .... 1041
အိမ္ျခံေျမ ေၾကာ္ျငာမ်ား
Market Data
အာရွေငြေၾကး အေျခအေန
 USD   EUR 
USD 1 1.209
EUR 0.826

1 

JPY 105.93  128.091
SGD 1.691 2.044
THB 39.56 47.836
Advertising
 
သူ႔အေတြး သူ႔အျမင္
ပညာစကား၀ိုင္း

ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ေက်ာင္းဆရာ လူထြက္ေတြရဲ႕ စကားဝုိင္းပါ။ ဒီစကားဝုိင္းမွာ ဆရာညိဳ၊ ဆရာေကာင္း၊ ဆရာျမင့္ႏွင့္ ဆရာဒီပါတုိ႔ ပါဝင္ပါသည္။

အဆုိပါ ေက်ာင္းဆရာ လူထြက္မ်ားသည္ ဆရာလုပ္သက္ ၁ဝ ႏွစ္ အႏွစ္ ၂ဝ ေက်ာ္ရွိသည့္ သူမ်ားျဖစ္ၾကသည္။

ပညာေရးႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ပညာေပးေသာအေနျဖင့္ စဥ္းစားၿပီးေျပာသည့္ စကားဝုိင္းကို ပရိသတ္မ်ားကို တင္ျပထား ျခင္းျဖစ္သည္။

ေဝဖန္အႀကံျပဳႏုိင္ပါသည္။ (ဆဲလုိကလည္း ဆဲႏုိင္ပါသည္) လြတ္လပ္စြာ သေဘာထားကြဲခြင့္ရွိပါသည္။

ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ေက်ာင္းဆရာေဟာင္းေလးေယာက္ေသာ္မွ သေဘာထား မတုိက္ဆုိင္ၾကပါဘူး။

ဒါေၾကာင့္လည္း စကားဝုိင္းျဖစ္ေနတာပါ။

 

အပုိင္း(၁)

ပထမအေနျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔သည္ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ မတူကြဲျပားတာေတြကုိ ေလ့လာမိၾကသည္။     အပုိင္း (၁) တြင္ ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ ဆရာေကာင္းတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ေဆြးေႏြးထားၾကသည္။

ဆရာညိဳ - ေက်ာင္းသားေတြထဲမွာ လူညံ့ေတြပါဝင္တာ ေတာ့ ေသခ်ာတယ္။ ရာခုိင္ႏႈန္းဘယ္ေလာက္ရွိမွာလဲ။

ဆရာေကာင္း - ၁ဝ ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္ထိ ရွိပါတယ္။

ဆရာညိဳ - ဘယ္လုိလူေတြကို လူည့ံလုိ႔ ေခၚတာလဲ။

ဆရာေကာင္း - ကြၽန္ေတာ္ေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြထဲမွာ လူညံ့လုိ႔ေျပာတာ စာသင္လုိ႔မရတဲ့သူေတြ၊ အမွတ္နည္းသူေတြလည္း ပါတာေပါ့။ အဓိကေတာ့ အတန္းထဲမွာ စာညံ့သူေတြကုိ လူညံ့လုိ႔ သတ္မွတ္တာပါပဲ။

ဆရာညိဳ - စာညံ့တာနဲ႔ လူညံ့ျဖစ္တာပဲလား။

ဆရာေကာင္း - အင္း၊ ဒါက ေက်ာင္းက ဆရာေတြ သတ္မွတ္တာပဲ။

 

အပုိင္း (၂)

ဤတြင္ ဆရာျမင့္ ဝင္ေရာက္ေဆြးေႏြးလာပါသည္။

ဆရာျမင့္ - စာညံ့တာနဲ႔ လူညံ့ျဖစ္တာကုိ ေက်ာင္းဆရာတုိင္း လက္ခံထားၾကတယ္။ ဒါဟာ မမွန္ေပမယ့္ ေက်ာင္းဆရာ ေတြရဲ႕ mindset ကိုက ဒီလုိျဖစ္ေနတာပဲ။

ကြၽန္ေတာ္ - ဘယ္လုိေၾကာင့္လဲ။

ဆရာျမင့္ - အဓိကကေတာ့ စာေမးပြဲအမွတ္နဲ႔ စိစစ္တာပဲ၊ ဒီစာညံ့တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကို ဆရာေတြက အတန္းမတင္ ေပးခ်င္ၾကဘူး။ ခုအခ်ိန္မွာ ရွစ္တန္းနဲ႔ ေလးတန္း စာေမးပြဲေတြ နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အျငင္းပြားေနၾကတာ အမ်ားႀကီးပဲ။

ဆရာညိဳ - ကြၽန္ေတာ္လည္း ၾကားတယ္။ ယမန္ႏွစ္က စာေမးပြဲက်တဲ့အခါ ကုစားေရး စာေမးပြဲလုပ္ေပးၿပီး အေအာင္ေပးတာမ်ားတယ္။ ဒီႏွစ္ ကုစားေရးစာေမးပြဲေတြ မလုပ္ေတာ့ဘူးလုိ႔ ၾကားေနရတယ္။

ဆရာျမင့္ - ခုေတာ့ လုပ္မယ္လုိ႔ ေျပာ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆရာ၊ ဆရာမ ေတြက ဒါကို လက္မခံခ်င္ၾကဘူး။

 

အပုိင္း (၃)

ဤတြင္ ဆရာေကာင္းက ဝင္ ေရာက္ေဆြးေႏြးသည္။

ဆရာေကာင္း - ကြၽန္ေတာ္ အလယ္တန္းေက်ာင္းအုပ္ လုပ္လာသူပါ။ စာသင္ေနတဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမေတြရဲ႕ သေဘာကုိ ကြၽန္ေတာ္သိပါတယ္။ သူတုိ႔က ညံ့တ့ဲကေလးကုိ ျပႆနာ ကေလးလုိ႔ ယူဆတယ္။ အတန္းတင္ ေပးလုိက္ရင္ ေနာင္ ၁ဝ တန္းမွာ ေအာင္ခ်က္က်သြားႏုိင္သလုိ အျခား ျပႆနာေတြျဖစ္လာမွာကို ေၾကာက္တယ္။

ဆရာညိဳ - ဆရာ၊ ဆရာမေတြက ျပႆနာကုိ ေၾကာက္တာေပါ့ ဟုတ္လား''

ဆရာေကာင္း - ျပႆနာဆုိတာ  လူတုိင္းေၾကာက္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႀကိဳၿပီးကာခ်င္ၾကတယ္။

ဆရာညိဳ - ဒီလုိကာတာကိုက ျပႆနာေတြျဖစ္လာတာပဲ မဟုတ္ လား။

ဆရာေကာင္း - သူတုိ႔ဘက္ကေတာ့ ျပႆနာ ဘာမွမရွိေတာ့ဘူးေပါ့။

အဲဒီကေလးေတြရဲ႕ မိဘေတြ ကေလးေတြအတြက္ ျပႆနာပါ။

ဆရာညိဳ - အဓိက အေနနဲ႔ ဘယ္လုိ ျပႆနာလဲ။

ဆရာေကာင္း - အဓိကကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ေက်ာင္းအုပ္လုပ္ခဲ့တဲ့ အ လယ္တန္းေက်ာင္းမွာေတာ့ ကေလးေတြ စာေမးပြဲက်ရင္ ေက်ာင္းထုတ္ေတာ့တာပဲ။ မိဘေတြက ေက်ာင္းမွာ ျပႆနာရွင္းသြားေပမယ့္ မိသားစုေတြနဲ႔ လူမႈသုိင္းအဝုိင္းေတြမွာ ထိခုိက္တာေပါ့။ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ေျပာရရင္ေတာ့ ႏုိင္ငံ့အေနနဲ႔ ဆုံး႐ႈံးမႈေတြ ရွိႏုိင္တာေပါ့။

ဆရာညိဳ - ႏုိင္ငံနဲ႔ ခ်ီၿပီးေျပာရေအာင္ ဘယ္လုိထိခုိက္မႈမ်ဳိးကုိ ဆရာ ေကာင္းျမင္ေတြ႔လုိ႔လဲ။

ဆရာေကာင္း - ဆရာညိဳ စဥ္းစားၾကည့္ေလ။ ေက်ာင္းမွာ စာမေတာ္ဘူး။ လူညံ့ေတြလုိ႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ သူေတြဟာ စီးပြားေရးနယ္ပယ္မွာ ေအာင္ျမင္ၾကတယ္။

ကြၽန္ေတာ္ - အင္း၊ ကြၽန္ေတာ္လည္း သတိထားမိတယ္။

ဆရာေကာင္း - စာမေတာ္တဲ့ သူေတြဟာ ေဘာလုံးမွာ ထူးခြၽန္ခ်င္ ထူးခြၽန္မယ္။ အားကစားတုိ႔ ဂီတတုိ႔ မွာလည္း ခြၽန္တာေတြအမ်ားႀကီးပဲ။

ဆရာညိဳ - ဒါဆုိရင္ သူတုိ႔ဟာ သူတုိ႔ အဆင္ေျပတာပဲေလ။ ေက်ာင္းထြက္ၿပီး ဝါသနာပါတာ လုပ္ၾကပါေစေပါ့။

ဆရာေကာင္း - ဒါက ဆရာညိဳတုိ႔ အျမင္ကုိး။ ေက်ာင္းမွာ ပညာသင္ရင္း မိမိဝါသနာပါတဲ့ ဂီတတုိ႔  အားကစားတုိ႔လုပ္တယ္ဆုိရင္ ေက်ာင္းလည္း ဂုဏ္ရရွိတယ္။ သူတုိ႔လည္း ဂုဏ္ရွိတာပဲ။

ေနာက္ ကြၽန္ေတာ္ေျပာသင့္ မေျပာသင့္ စဥ္းစားေနတာ။

ဆရာညိဳ - ေျပာပါ။

ဆရာေကာင္း - ခ်မ္းသာတဲ့ စီးပြားေရးသမားေတြထဲမွာ ေက်ာင္းက ညံ့တဲ့ သူေတြပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ သူတုိ႔ေအာင္ျမင္လဲဆုိတာကုိ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ေလ့လာၾကည့္ေတာ့ သူတုိ႔ဟာ စိတ္ရွည္သည္းခံသူေတြ ျဖစ္လုိ႔ပါပဲ။ ပညာမာနနဲ႔ ေမာက္မာမႈ မရွိ ၾကဘူး။

ဆရာညိဳ - ဆရာေကာင္းေျပာသလုိဆုိရင္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ညံ့ရမလုိ ျဖစ္ေနၿပီ။

ဆရာေကာင္း - တခ်ဳိ႕က ညံ့မွ ႀကိဳက္တယ္။

 

အပုိင္း (၄)

ဆရာဒီပါ ပါ ပါဝင္ဝင္ေရာက္  ေဆြးေႏြးသည္။

ဆရာဒီပါ - ဆရာတုိ႔ ေျပာသလုိဆုိရင္ ေက်ာင္းမွာ ညံ့တဲ့သူေတြကုိ စာေမးပြဲ မခ်ရဘူး။ မႏွိပ္ကြပ္ရဘူး ဆုိရင္ သူတုိ႔ကုိ ဘယ္လုိလုပ္ရမလဲ။

ဆရာျမင့္ - ဒါက ႏုိင္ငံတစ္ခုလုံးနဲ႔ဆုိင္တဲ့ ကိစၥပါ။

ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ဘာလုပ္ရမယ္ဆုိတာကုိ ဆုံးျဖတ္ရတာ ခက္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္က ဆုံးျဖတ္ရမွာ ျဖစ္ တယ္။

ဆရာညိဳ - ဘာမဆုိႏုိင္ငံကို ပုံမခ်နဲ႔ေလ။ ခုအစုိးရလည္း စာေမးပြဲခ်တာကုိ မလုိလားဘူး။

ဆရာေကာင္း - ဟုတ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ သင္ခဲ့တဲ့နယ္စပ္က ေက်ာင္းကေတာ့ သုံးတန္းက်လည္းထြက္၊ ေလးတန္းက်လည္း ထြက္တယ္။ သူတုိ႔မိဘေတြက နဂိုကမွ ပညာမလုိ လားၾကဘူး။

ဆရာျမင့္ - မိဘေတြဟာ ကေလးေတြကို ခုိင္းစားဖုိ႔ ေက်ာင္းထုတ္တာမ်ားပါတယ္။ ေကာက္စုိက္ပ်ဳိး ႏုတ္ခ်ိန္မွာ ထုတ္ၾကတယ္။

ဆရာညိဳ - အဲဒီအရြယ္မွာ ေကာက္စုိက္ပ်ဳိးႏုတ္လုပ္လုိ႔မွ မရေသးတာပဲ။ ဘာေၾကာင့္ ေက်ာင္းကေန ႏုတ္ တာလဲ။

ဆရာျမင့္ - အိမ္က အငယ္ေလးေတြကို ၾကည့္လုိ႔ရတယ္။ ထမင္းပို႔တာ မ်ဳိးလုပ္လုိ႔ရတယ္။ နည္းနည္းႀကီး ေတာ့ ႏြားေက်ာင္းတာပဲ။

 

နိဂံုး

ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ေဆြးေႏြးပြဲကုိ လူညံ့ေလးမ်ားဟု အမည္တပ္ထားပါ သည္။

အတန္းထဲက လူညံ့ေလးမ်ားသည္ အမွန္ေတာ့ လူည့ံမ်ား မဟုတ္ၾကပါ။ သူတုိ႔သည္ ခ်မ္းသာသူမ်ား ျဖစ္လာၾကသည္။

တုိင္းျပည္၏ စီးပြားေရး တည္ေဆာက္ရာတြင္ အုတ္တစ္ခ်ပ္သဲတစ္ပြင့္အျဖစ္ ပါဝင္လာၾကသည္။

သူတုိ႔သည္ တစ္ခ်ိန္တစ္ခါ ညံ့ေသာ္လည္း တစ္သက္လုံး မည့ံၾကပါ။

သူတုိ႔အတြက္ အံဝင္ခြင္က်ေန ရာမ်ားကို မေတြ႔ေသးသည့္အခါ ည့ံသည္ဟု ယူဆၾကတာပါ။ အက္ဒီ ဆင္သည္ လူညံံ့တစ္ေယာက္ဟု အထင္ခံရသူပါ။

ေက်ာင္းကပင္ လက္မခံသူပါ။ သူသည္ လွ်ပ္စစ္မီး၏ ဖခင္ႀကီးျဖစ္သည္။

သူသာမရွိခဲ့လွ်င္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ဖေယာင္းတုိင္ႀကီးေတြကိုပဲ ထြန္းေနရမည္ဟု ဆရာေကာင္းက ေျပာပါသည္။

လူညံ့ေလးမ်ားကို အေလးထားၾကပါ။

ေဒါက္တာခင္ေမာင္ညိဳ

ေဒါက္တာခင္ေမာင္ညိဳ
 
Untitled Document
No comments yet...be the first to comment
  Name :  (required)
  Email :  (will not be published) (required)
  Comment :
 
Email: [email protected] Copyright 2004 Zaygwet Journal. All rights reserved.
Powered By eTrade Myanmar Co., Ltd.