14-12-2017
HOME
ABOUT US
CONTACT US
  Untitled Document
Categories
Untitled Document
Untitled Document
ေဒသတြင္း သတင္းစံု
ျမန္မာ-အိႏိၵယခ်စ္ၾကည္ေရး လမ္းမႀကီးျဖစ္သည္႕ ကေလးဝ-တမူးလမ္းပုိင္းရွိ တံတား ၆၉ စင္းကုိ အိႏိၵယႏုိင္ငံမွ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၆ဝ အကုန္အက်ခံတည္ေဆာက္ေပးမည္
This Week’s COVER
ဂ်ာနယ္ အမွတ္စဥ္ .... 1041
အိမ္ျခံေျမ ေၾကာ္ျငာမ်ား
Market Data
အာရွေငြေၾကး အေျခအေန
 USD   EUR 
USD 1 1.209
EUR 0.826

1 

JPY 105.93  128.091
SGD 1.691 2.044
THB 39.56 47.836
Advertising
 
သူတို႔ ဘ၀မွတ္တမ္း
ျပာေသာၾကယ္ကို ဂုဏ္ျပဳျခင္း - ၁၅

စစ္တပ္အစုိးရသည္ ၁၉၆၂၊ ဧၿပီလကုန္တြင္ ဆုိရွယ္လစ္စနစ္ကို  ဦးတည္မည္ျဖစ္၍ 'ျမန္မာ့ဆုိရွယ္ လစ္လမ္းစဥ္' ဟု ေၾကညာလိုက္ သည္။

ထုိအခါ ကြန္ျမဴနစ္ႏုိင္ငံမ်ားက ျမန္မာႏုိင္ငံကိုႀကိဳဆုိၾက၏။ သတင္းစာ ဆရာမ်ားကို ဖိတ္ၾကားၾက၏။ အျခားေသာ ဌာနမ်ား၊ အျခားေသာ ပညာရွင္မ်ားႏွင့္ လူငယ္မ်ားကုိလည္း ဖိတ္ၾကား၏။

 ႐ုရွားက ျမန္မာႏုိင္ငံသတင္းစာ ဆရာအဖြဲ႔ကုိဖိတ္သည္။ သတင္းစာဆရာ သုံးဦးသြားရန္ သတင္းစာဆရာအသင္းက သတ္မွတ္လုိက္သည္။

       ဦးသိန္းေဖျမင့္၊ ဗုိလ္တစ္ေထာင္ သတင္းစာအယ္ဒီတာခ်ဳပ္။

       ဦးေမာင္ေမာင္ခင္၊ လမ္းစဥ္ သတင္းစာအယ္ဒီတာ။

       ထုိ႔ေနာက္ ေၾကးမုံအယ္ဒီတာဝင္းတင္။

       ၁၉၆၂၊ ဇြန္လ။ ဝင္းတင္တုိ႔သည္ ႐ုရွားသို႔ ေရာက္ၾကၿပီ။

       ႐ုရွားသည္ အင္အားႀကီးႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံအျဖစ္ တက္ၾကြထက္သန္ေနေသာ ကာလ။

လက္ပတ္နာရီကို ပတ္ေလ့မရွိေသာ ဝင္းတင္သည္ ႐ုရွားသို႔အသြားမွာ လက္ပတ္နာရီ အႀကီးႀကီးတစ္လုံးကုိေမာင္ကို နာရီဆုိင္ကဝယ္ၿပီး လက္မွာပတ္သြား၏။

       ၾကက္ဥမွ်ႀကီးေသာ လက္ပတ္နာရီ။

       ၃၅ က်ပ္ ေပးရသည္။

       ဒုတ္ဒုတ္ ဒုတ္ဒုတ္ဟု အသံျမည္ေန၏။

       ဝင္းတင္သည္ ေဘာင္းဘီႏွင့္ ႏုိင္ငံျခားျဖစ္႐ွဴးဖိနပ္အသစ္ႏွင့္ လက္မွာ လက္ပတ္နာရီႀကီးႏွင့္။

       ''ခင္ဗ်ား ႐ွဴးဖိနပ္ႀကီးက ေကာင္းလုိက္တာဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ့္႐ွဴးဖိနပ္နဲ႔လဲစီးမယ္''

 ႐ုရွားစကားျပန္က ႏုိင္ငံျခားျဖစ္ ပစၥည္းမွန္သမွ်ကုိ ႀကိဳက္ေနသည္။ ႐ုရွားမွာ ႏုိင္ငံျခားပစၥည္းကမရွိ။ ႐ုရွားေတြက ႏုိင္ငံျခားျဖစ္ကုိ ဆာေလာင္သည္။

''ခင္ဗ်ားဖိနပ္က ကြၽန္ေတာ့္ ဖိနပ္ထက္ ပိုေကာင္းပါတယ္။ မလဲခ်င္ပါနဲ႔ဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း ေနာက္ဖိနပ္ ေျပာင္းစီးရင္ ဖိနပ္ေပါက္မွာစုိးတယ္''

       ''အဲဒါဆုိ နာရီခ်င္းလဲမယ္''

       ''ဟာ-ခင္ဗ်ားနာရီက ေရႊနာရီ၊ ခင္ဗ်ားဟာက ပိုေကာင္းတာေပါ့''

       ''ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ခင္ဗ်ားနာရီ အႀကီးႀကီးကုိ ကြၽန္ေတာ္ ျမင္ျမင္ခ်င္းႀကိဳက္ေနတာ။ လဲရေအာင္ပါ''

       ႐ုရွစကားျပန္က ဇြတ္အတင္းေျပာေနသည္။

       ဝင္းတင္သည္ ၾကက္ဥမွ်ႀကီးေသာ နာရီကို သူ႔အားခြၽတ္ေပးလုိက္သည္။

       ဟုိလူကလည္း သူ႔နာရီကို ခြၽတ္ေပးသည္။

       အလဲအထပ္ ေအာင္ျမင္သြား၏။

       အစုိးရက ျပင္ပကမၻာႏွင့္ မဆက္သြယ္ျခင္း၏အက်ဳိးဆက္မွာ လူမ်ားကို အျမင္က်ဥ္းေျမာင္းေစ၏။

       ဝင္းတင္သည္ ၁၈ ကာရက္ရွိေသာ ေရႊလက္ပတ္နာရီ တစ္ဝင္းဝင္းႏွင့္။

       ''ခင္ဗ်ားတုိ႔ စတာလင္ရဲ႕ အေလာင္းကို ထုတ္ပစ္လုိက္ၾကတယ္။ သမုိင္းကုိ ဒီလုိ လြယ္လြယ္ထုတ္ပစ္ လုိက္လုိ႔ရသလား''

ခ႐ူးရွက္တက္လာေသာအခါ စတာလင္႐ုပ္အေလာင္းကို အျပင္သို႔ ထုတ္ပစ္လုိက္ၾကေသာ ႐ုရွားမ်ားကုိ ဝင္းတင္ကေဝဖန္၏။ သူတုိ႔ကို လုိက္လံျပသေသာ ႐ုရွားမ်ားကမလႈပ္ၾက။

႐ုရွားမ်ားသည္ ဝင္းတင္တုိ႔ကို မူဒမန္းၿမိဳ႕သို႔လည္း လုိက္ပို႔ေပး၏။ ေမာ္စကို၊ လီနင္ဂရက္တုိ႔၏ ေျမာက္ ဘက္စူးစူးတြင္ မူဒမန္းၿမိဳ႕သည္ရွိ၏။

       မူဒမန္းသည္ နံနက္ ၁ဝ နာရီေက်ာ္မွ ေနေရာင္ကို ရရွိေသာ ၿမိဳ႕ျဖစ္၏။ ညေန ၃ နာရီ ဆုိလွ်င္ မူဒမန္းမွ ေနေရာင္ကဆုတ္ခြာၿပီ။

       မူဒမန္းသည္ အာတိတ္စက္ဝုိင္းထဲက ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ျဖစ္၏။

ထုိမွတစ္ဆင့္ ေတာင္ဘက္အဖ်ားက ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ျဖစ္ေသာ အဇာဘုိင္ဂ်န္သို႔ ဝင္းတင္တုိ႔ကို ပို႔ေပး၏။ မြတ္စလင္မ်ားခ်ည္း ေနထုိင္ၾက သည္။

       ''အုိမာခရမ္ရဲ႕ ဇာတိၿမိဳ႕ကေလးက ဘယ္နားမွာလဲဗ်ာ''

       ႐ုရွားမ်ားက ဝင္းတင္ကို အံ့ၾသသြား၏။ ဝမ္းသာသြား၏။

       ''ေနပါဦး။ ခင္ဗ်ား အုိမာခရမ္ရဲ႕ ကဗ်ာကုိ ရြတ္တတ္သလား''

       ''ဟာ-ကြၽန္ေတာ္က အဂၤလိပ္လုိသင္ရတာ''

 ႐ုရွားမ်ားသည္ ဝင္းတင္အားအုိမာဒခရမ္၏ ကဗ်ာမ်ားကို ရြတ္ဆုိျပ၏။ ျမန္မာဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား ပရိတ္ရြတ္ဆုိေသာ ေလသံမ်ဳိးႏွင့္ အုိမာခရမ္ကဗ်ာကို ရြတ္ဆုိျပ၏။

       ႐ုရွားတုိ႔သည္ သူတုိ႔ တုိင္းျပည္၏ ႏုိင္ငံေရးကို မေျပာေတာ့ဘဲ အုိမာခရမ္၏ ကဗ်ာမွာ မိန္းမူးသြားၾက၏။

       ဟန္ေဂရီ၊ ဘူဒါပက္တြင္ International Journalist Organization အစည္းအေဝးကို က်င္းပမည့္ အစီအစဥ္ရွိသည္။

       ဝင္းတင္တုိ႔ကုိ ''တက္မလား''ဟု ကမ္းလွမ္း၏။

       သတင္းစာ ဆရာမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ကမ္းလွမ္းျခင္းျဖစ္သည္။

       ''ကုိဝင္းတင္ ေကာင္းတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ဟန္ေဂရီကို လုိက္တက္မယ္''ဟု ဦးသိန္းေဖျမင့္က ေျပာ၏။

       အစည္းအေဝးရက္က နီးကပ္ လာသည္။

''ကုိဝင္းတင္၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔က သတင္းစာ ဆရာေတြဆုိေတာ့ သတင္းစာဆရာမ်ား အစည္းအေဝးကုိ ခင္ဗ်ားတုိ႔ပဲ တက္တာေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ္က စာေရး ဆရာဆုိေတာ့ ဂ်ာမဏီကို သြားလုိက္မယ္ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားတုိ႔နဲ႔ မလုိက္ေတာ့ဘူး''

       ဦးသိန္းေဖျမင့္က အစီအစဥ္ ေျပာင္းသြားသည္။

       ''ဟုတ္ပါၿပီဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ သြားမယ္လုိ႔ ဆုံးျဖတ္ထားၿပီးရင္သြားမွာပဲ''

       ဝင္းတင္က ေျပာသည္။

       စာေရးဆရာ ဦးသိန္းေဖျမင့္ မလုိက္ေသာ္လည္း ဦးေမာင္ေမာင္ခင္ ရွိေသးသည္။

 ''ကိုေမာင္ခင္ေရ၊ ဟန္ေဂရီ၊ ဘူဒါပက္မွာလုပ္မယ့္ သတင္းစာဆရာမ်ား အစည္းအေဝးကို ကြၽန္ေတာ္ေတာ့ သြားတက္မယ္ဗ်ာ။ သူတုိ႔က ဖိတ္ထားတယ္။ ကိုေမာင္ခင္ သေဘာထားကေကာ ဘယ္လုိလဲ။ ဒါမ်ဳိးက  ႀကံဳတုန္းမွာ သြားတက္ရမွာ။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔က ကိုယ့္တုိင္းျပည္ ျပန္ေရာက္ရင္ စစ္အစုိးရက ဖမ္းၿပီး ေထာင္ထဲကုိ ထည့္ခ်င္လည္း ထည့္ပလုိက္မွာ။ တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္။ ဒါက ခုိးသြားရမွာ။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ အစီ အစဥ္ထဲမွာ ဟန္ေဂရီမပါဘူးေလ''

       ဝင္းတင္ကေျပာသည္။

       ''ဟာ-ကိုဝင္းတင္။ ခင္ဗ်ားသြားရင္ ကြၽန္ေတာ္လည္း လုိက္မွာေပါ့''

       ''ဝင္းတင္ႏွင့္ ဦးေမာင္ေမာင္ခင္သည္ ေလယာဥ္ႏွင့္ ဟန္ေဂရီသို႔ ထြက္လာၾက၏။

       သူတုိ႔သည္ ဂ်ာနယ္လစ္ညီလာ ခံႀကီးကုိ ခပ္တည္တည္တက္ၾက၏။

 သူႏွင့္ ဦးေမာင္ေမာင္ခင္သည္ တရားမဝင္ သြားျခင္းျဖစ္သည္။ ဗီယက္နမ္ သတင္းစာဆရာမ်ား အုပ္စုတြင္ ဝင္ထုိင္ေနလုိက္ၾက၏။

       တစ္ခု ပူပန္ဖြယ္ရာ ေပၚလာသည္။

       ''ေဟ့-မင္းတုိ႔ ဗမာျပည္ကကိုယ္စားလွယ္လည္း ဒီဂ်ာနယ္လစ္ညီလာခံမွာ တက္လိမ့္မယ္''

       ဝင္းတင္သည္ ေခါင္းႀကီးသြား၏။

       ''ဟာ-ျပႆနာပဲ''

       ''မင္းတုိ႔ ဒီဗီယက္နမ္သတင္းစာ ဆရာအဖြဲ႔ထဲမွာပဲ ခပ္ေအးေအး ထုိင္ေနပါ။ ငါတုိ႔ ၾကည့္စီစဥ္မယ္''

       ''စစ္အစုိးရတက္ၿပီဆုိေတာ့ စစ္ဗုိလ္ထဲကမ်ား ျဖစ္မလား မသိဘူး''

       ''တက္မယ္၊ လူနာမည္ကို အခု ငါမသိေသးဘူး''

       ဝင္းတင္က စဥ္းစားသည္။           မည္သူ ျဖစ္မည္နည္း။

       ဟုိတယ္သို႔ ခပ္ျမန္ျမန္သြား  သည္။

       ျမန္မာႏုိင္ငံက လာ၍တက္မည့္ သူ၏အမည္စာရင္းကို ေမးၾကည့္၏။

       ''ဦးညိဳျမ''

       ဝင္းတင္သည္ စိတ္ေအးသြား၏။

       ''ဟာ-ဦးညိဳျမက က်ဳပ္တုိ႔ ရဲေဘာ္ႀကီးပါ။ ကိစၥမရွိဘူး''

       ဝင္းတင္သည္ ဦးညိဳျမႏွင့္ ဟန္ေဂရီ၊ ဘူဒါပက္မွာဆုံ၏။ ထုံးစံအတုိင္း ဦးညိဳျမက ေအးေအးေဆးေဆးပင္။ စကားကုိ ေလးလုံးကြဲေအာင္မေျပာ။ စကားတစ္လုံးႏွင့္ တစ္လုံးၾကားမွာ  ကြမ္းတစ္ရာညက္မွ်ၾကာ၏။

       ဝင္းတင္သည္ ဦးညိဳျမႏွင့္ေတြေတာ့ ပိုမုိလန္းဆန္းတက္ၾကြလာ၏။

       ''ဦးညိဳျမ၊ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔နဲ႔အတူ လုိက္ခဲ့ဗ်ာ။ ဟန္ေဂရီကေနခ်က္၊ အေရွ႕ဂ်ာမဏီ၊ ပုိလန္၊ ၿပီးေတာ့မွ ႐ုရွားကို ျပန္မယ္။ ၿပီးမွ ျမန္မာျပည္ကို အတူတူျပန္ၾကရေအာင္''

       ''ေအး-ေကာင္းသားပဲ''

       ဦးညိဳျမသည္ ေအးတိေအးစက္ေျဖ၏။

       ႐ုရွားမွာ ႐ုရွားသံအမတ္ႀကီး ဦးေဖခင္က ထမင္းဖိတ္ေကြၽး၏။ ဦးသိန္းေဖျမင့္၊ ဦးေမာင္ေမာင္ခင္၊ ဝင္းတင္။

       ''တကၠသုိလ္သမဂၢကုိ မုိင္းခြဲလုိက္ၿပီတဲ့ဗ်''

       ဦးေဖခင္က ေျပာ၏။

       ဦးေဖခင္အိမ္က ညစာစားပြဲမွာ ၾကားရျခင္း။

       ဝင္းတင္သည္ ၿငိမ္သြား၏။

       ''ကြၽန္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းဘူးဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္လည္း စစ္ ႀကိဳေခတ္တုန္းက ေက်ာင္းသားသမဂၢထဲမွာ ဝင္လုပ္ဖူးတယ္''

       ဦးေဖခင္က ေျပာ၏။

       ''သမဂၢ အေဆာက္အအုံထဲမွာ ေက်ာင္းသားကြန္ျမဴနစ္ေတြရွိတယ္ဗ်။ အျပင္ကေန ေက်ာင္းသားထုထဲ စိမ့္ဝင္ေနတဲ့ ကြန္ျမဴနစ္ေတြလည္း ရွိတယ္။ ဒီလူေတြက ေတာ္လွန္ေရး အစုိးရကုိ ဆန္႔က်င္ေနၾကတာ။ ဒီလုိေၾကာင့္ မုိင္းခြဲတာ ျဖစ္မွာေပါ့''

       စာေရးဆရာ ဦးသိန္းေဖျမင့္က ေျပာ၏။

       ''ဟာ-မဟုတ္ေသးဘူး ဦးသိန္းေဖျမင့္ ဒီလုိ သမုိင္းဝင္အေဆာက္အအုံကို ဘာလုိ႔ မုိင္းခြဲရမွာလဲ။ ဒါ အဓိပၸာယ္မရွိဘူး''

       သံအမတ္ႀကီး ဦးေဖခင္က စစ္အစုိးရ၏လုပ္ရပ္ႏွင့္ ဦးသိန္းေဖျမင့္၏ သေဘာထားကို ဆန္႔က်င္လုိက္၏။

       ''ဒီလုိ သမဂၢကို မုိင္းခြဲတာကို ကြၽန္ေတာ္ သေဘာမတူဘူး''

       ဝင္းတင္က သူ႔သေဘာထားကုိ ေျပာလုိက္၏။

ေမာင္ကိုကို (အမရပူရ)

ေမာင္ကိုကို (အမရပူရ)
 
Untitled Document
No comments yet...be the first to comment
  Name :  (required)
  Email :  (will not be published) (required)
  Comment :
 
Email: [email protected] Copyright 2004 Zaygwet Journal. All rights reserved.
Powered By eTrade Myanmar Co., Ltd.